Ustawa z 27 sierpnia 2009 roku o finansach publicznych określa audyt wewnętrzny, jako działalność niezależną i obiektywną, której celem jest wspieranie kierownika jednostki w realizacji jej celów i zadań dzięki systematycznej ocenie efektywności i skuteczności kontroli zarządczej. Audyt zatem, oprócz czynności doradczych i wskazywania propozycji usprawnień, stał się narzędziem monitorowania i oceny funkcjonowania kontroli zarządczej. Jego przeprowadzenie wiąże się z szeregiem złożonych czynności i wymaga rozległej wiedzy – zarówno o ogólnych zasadach audytu wewnętrznego i kontroli zarządczej, jak i o relacjach między nimi, a także o specyfice poszczególnych obszarów badań audytowych i związanych z nimi problemów w jednostkach sektora finansów publicznych. Aspekty te są zaprezentowane w niniejszej pracy, której: