Zamierzeniem autorki niniejszej pracy było prześledzenie rozwoju kształtu typograficznego szesnastowiecznych druków krakowskich na podstawie porównania publikacji z pierwszej i drugiej połowy stulecia. Ze względu na obszerność zagadnienia konieczne okazało się zawężenie studiów do materiału badawczego reprezentatywnego dla początku i końca tego okresu. Jako takie wybrano książki wytłoczone w pierwszym i drugim warsztacie Floriana Unglera oraz w drukarni Macieja Wirzbięty. Wykazane podobieństwa i różnice w budowie i opracowaniu edytorsko-typograficznym druków miały umożliwić wydanie sądów dotyczących ewolucji „czarnej sztuki" w szesnastowiecznym Krakowie, a także ocenę poziomu estetycznego krakowskich publikacji i zaobserwowanie ewentualnych wzorców składu.