„Tom Żuchowskiego jest muzyczną machiną, ułożoną według niemal matematycznych zasad symetrii niezwykle ściśle — i pięknie — przestrzeganej. Składa się z wierszy wzajemnie odbijających się jak w korytarzu luster. Nazwy tych wierszy sugerują i praktykują pewną wyrafinowaną formę: są tam tarantelle i farandole, villanelle i elegie, bergamaski i ciaccony, canzonetty i moreski, nawiązujące tak do renesansowych form i gatunków poezji, jak i średniowiecznych tańców i utworów muzycznych”.