Ukazał się dawno oczekiwany kolejny czwarty już tom z serii “Architektura w Warszawie”. Prezentowana jest w nim architektura Warszawy lat 1945-1965. To pierwsze dwudziestolecie PRL-u jest ciągle słabo rozpoznane, “obce”, choć to wówczas, na gruzach zniszczonej stolicy II RP, tworzone było nowe socjalistyczne miasto, które w zmistyfikowanej formie zastąpić miało przedwojenną Warszawę z jej tradycją i kulturą, oraz wykształcić “nową tradycję” osadzoną w całkowicie nowej strukturze architektoniczno-urbanistycznej “Warszawy Socjalistycznej”.