Rzeczą wspólną w twórczości Zbigniewa Kiwki jest stałe koncentrowanie uwagi na sprawach minionej wojny i okupacji. Każda kolejna powieść jest jakby próbą zmniejszenia różnicy czasu, który ciągle narastając, oddala nas od wydarzeń, jakie zintegrowały artystyczną świadomość tego pisarza. Jest próbą odkrycia, zapamiętania, a w konsekwencji zapisania faktów, liczących się właśnie nie tylko w historii, nie tylko wczoraj, ale i dzisiaj, jutro...