Lévi-Strauss swobodnie czerpie ze swych prac, wydobywając najważniejsze ich tematy, komentując je i analizując. Odczytuje na nowo utwory, które przyniosły mu sławę, podejmując najważniejsze dla społeczeństwa i nieprzerwanie zajmujące go kwestie, zwłaszcza jeśli chodzi o związki między „rasą”, kulturą a historią. Zastanawia się też nad możliwą przyszłością nowych form humanizmu w tak zmieniającym się świecie.