...a śmierć śpiewa. - Monika Baranek

Że wszystko, co w poezji istotne, rozgrywa się i sprzęga w triadzie: narodziny, kopulacja, śmierć. Że kobieta i mężczyzna stanowią dwa niedostępne dla siebie światy. Że komunikacja między tymi światami jest pozorna, a próby zasypywania istniejącej między nimi przepaści są jałowe. Że samotność i alienacja to przyrodzone i konieczne stany istoty ludzkiej. Że moc słowa jest dyskusyjna, może żadna. Że jedynym sposobem uniknięcia cierpienia jest rezygnacja. Że synonimem spełnienia jest rozczarowanie. Że kobiecość to zadanie trudne, czasem beznadziejne.